Da’s niet cool man!

Swa Anthony K. is gedist. Zwaar gedist in de nor van Krimpen aan de IJssel. Da’s niet cool man! En waarom mattie Anthony klappies kreeg van zijn homies in de bajes weet hij ook niet. Maar de gangstah heeft al wel met ome agent gesproken en aangifte gedaan. Zou deze stoere bro echt zo dom zijn dat hij niet begrijpt dat kinderverkrachters niet zo geliefd zijn bij de homies in de bajes, zeker niet als ze het kind ook nog vermoord hebben? Dat vinden ze niet cool, ze laten je dan liever voor altijd chillen als ze de kans krijgen.

Gangstah

Wel is het pas de eerste keer dat hij is aangevallen, benadrukt zijn advocaat. Over de reden voor de mishandeling tast hij in het duister. Grote onzin natuurlijk, hij weet wel dat hij als kindermoordenaar en verkrachter waarom hij klappen heeft gekregen. Meneer denkt zelfs er aan om een overplaatsing naar een andere gevangenis aan te gaan vragen. Alsof ze daar enthousiast zijn op dit soort lieden. Is hij dan daadwerkelijk zo naïef dat hij denkt dat hij in een andere gevangenis minder risico’s loopt op een pak slaag?

Niet dat ik het erg vind als hij weer eens een pak slaag krijgt. Dit soort lieden begrijpt enkel de taal van de harde hand. En van mij mogen zijn medegevangenen hem wel regelmatig gaan aftuigen. Iemand die een 10-jarig meisje heeft misbruikt en daarna vermoord hoeft van mij niet op clementie te rekenen. You do the crime, you do the time bro!

©Molekûl

Het kan ook anders.

U kent ze vast wel, van die mensen die blijven tetteren dat hardere straffen niets helpt en alleen maar aan zal gaan zetten tot meer geweld. De grootste onzin is dit natuurlijk, maar het bekt gewoon lekker voor diegenen die een vreemde blik hebben op onze maatschappij. Laat mij het dan maar eens primitief gaan bekijken, althans zo zullen die wereldvreemden het zien, en eens teruggaan naar de basis. Vroeger, ver voordat er geitenwollen sokken en pittige rooibosthee bestond, waren de mensen op elkaar aangewezen om te kunnen overleven. Als iemand binnen de groep zich niet kon gedragen, werd hij of zij door de groep gecorrigeerd. Zo wist men de groep bijeen te houden en zich verder te ontwikkelen.

Vandaag de dag bestaat die groepsdruk niet meer omdat de mens inmiddels zover geëvolueerd is dat hij zich redelijk zelfstandig weet te redden. Het corrigerende gedeelte is overgegaan naar instanties die het alleenrecht bezitten om iemand, die buiten de vastgestelde kaders treedt, terecht te wijzen. De eerder genoemde groep wereldverbeteraars ziet dit het liefst met de zachte hand gebeuren waardoor de ontspoorde het gevoel gaat krijgen dat zijn misstappen beloont worden. Geen tik over zijn vingers maar een warme aai over zijn bol. Het zal u dan ook niets verbazen dat het voor menig Oost-Europeaanse boef geen straf is om een poosje in onze luxe staatshotels te mogen verblijven.

En toch, ondanks dat de straffen daadwerkelijk strenger zijn geworden, op onzinnige verkeersboetes na dan, neemt het geweld dat het uitschot gebruikt wel vormen aan waarvan je eens op je hoofd gaat krabben met de vraag waar het nu mis gaat. Wijzen naar de rooibosthee slurpende geitenwollen sokken is stomweg te eenvoudig. Ook de twee lanterfantende diknekken in Den Haag de schuld blijven geven is te gemakkelijk. Ik zie meer de oorzaak binnen de groep zelf. Noem het maar het primitieve gedeelte dat er in de loop der tijden uitgesleten is.

Laat mij een heel simpel voorbeeld gaan aanhalen waarbij een tik uit de groep meer effect zal hebben op het uitschot dan een traag mompelende rechter die een traantje weg moet vegen vanwege de slechte jeugd die de bengel heeft gehad. Vandaag stond er weer eens een bericht in de krant waaruit blijkt dat het corrigerend gedrag binnen een groep totaal verdwenen is. Een eencellige breekt het gebit van een bejaarde vrouw van 75 jaar in een bus omdat ze aan de jongeman vroeg om een pas opzij te doen zodat zij er met haar rollator langs kon. De buschauffeur zette de knaap uit de bus en nu is hij zoek.

Dat soort akkefietjes, excuseert u mij deze term, hoeven van mijn part in het vervolg niet meer door justitie opgelost te worden, maar door de aanwezigen. Niets geen urenlang verblijf voor het slachtoffer op het politiebureau om met veel pijn en moeite een aangifte te kunnen doen terwijl de dader allang weer vrolijk op straat loopt. Nee, gewoon een paar beste tikken voor die bengel die zich niet weet te gedragen. Dat bespaart een hoop papierwerk en tijd om die knul voor de rechter te krijgen. Getuigen voldoende om het een en ander even goed uit te gaan leggen aan een koffieslurpende bromsnor zodat hij zijn energie kan steken in belangrijke zaken; de handhaving van de maximum snelheid bijvoorbeeld.

Niet dat we nu ongecontroleerde lynchpartijen gaan krijgen bij elke overtreding van de wet, maar af en toe een corrigerende tik zou van mij wel mogen. Natuurlijk vliegt hier en daar nu wel de sterke rooibosthee tegen een scherm aan; de wereldverbeteraars zullen wel gaan brullen dat dit pure anarchie is. En oeh, laat ik vooral niet vergeten te benadrukken dat dit weer extra geweld zal gaan uitlokken. Jah joh, zo’n lafaard die een vrouw van 75 jaar durft te slaan zal en passant ook even die klerenkast gaan slaan die de oude dame te hulp schiet. Ik ben toch benieuwd wat voor geestverruimende middelen die gasten in hun thee pleuren.

Van mij mag dit wel een proefproject worden. Eens kijken hoe de agressieve fietsen-, tasjes- en winkeldieven er op gaan reageren als de samenleving ineens als groep gaat optreden. Met gepast geweld natuurlijk. Het zal mij daadwerkelijk gaan benieuwen of het geweld toegaat nemen of dat onder andere deze vorm van geweld juist zal gaan afnemen. En nee, doe het niet af als zijnde overlast. Die oude vrouw van 75 jaar zit, naast de fysieke schade, ook nog eens met een stuk psychische schade waar je gerust u tegen kunt zeggen!

©Molekûl

Een liedje en 15 miljoen hypocrieten.

Weet u waar ik nu echt misselijk van kan worden? Dat in Nederland een mensenleven niet meer schijnt te tellen. De waarde is in jaren zo erg gedevalueerd, dat het er niet meer toe doet dat bepaalde medicijnen en voorzieningen niet meer leverbaar zijn. Neem het onverkrijgbare medicijn kinidine, tegen hartritmestoornissen. Als ik cardioloog Arthur Wilde hoor zeggen dat een deel van de patiënten die dit middel niet krijgen doodgaat, ga ik over mijn nek. Maar ook bijvoorbeeld antibiotica, oordruppels en kankermedicijnen. Die zijn wekelijks bijna 200.000 keer niet leverbaar.

En ik heb het nu niet over een derde wereldland, maar dat landje waarvan je de bewoners niet de wetten voorschrijft en in hun waarde laat. Nederland dus. En om ever verder met het meest hypocriet lied dat ooit geschreven is, verder te gaan: “15 Miljoen mensen, op dat hele kleine stukje aarde, die moeten niet ‘t keurslijf in, die laat je in hun waarde .” Dan is de waarde van de Nederland wel met een rotgang verminderd zeg! Zorgverzekeraars die hun gang maar kunnen gaan, een minister die niet begrijpt dat een zorgverzekering langzamerhand onbetaalbaar is en een politiek die enkel gericht is op het geldgeile Brussel. De Nederlander haalt gelaten zijn schouders op, zucht diep en prevelt iets van dat het niets uitmaakt als je nu door de hond of de kat gebeten wordt.

Behalve als er een waardeloos nummer voorbijkomt dat quasi als volksgeschenk moet gaan dienen voor de nieuwe koning. Dan is het kikkerlandje te klein. Niet dat men zich er druk over gaat maken dat er mensen sterven omdat de nodige medicijnen er niet zijn, nee, men voelt zich in zijn eer aangetast omdat er een wanproduct namens hen aan de nieuwe koning geschonken wordt. Niet dat men op de barricades gaat klimmen om de bezuinigingsmaatregelen te bestrijden die op allerlei manieren doorgevoerd dienen te worden in bijvoorbeeld de zorg, het is een liedje met een gejatte melodie die de samenleving in vuur en vlam zet.

©Molekûl

Wat is er mis met het verhogen van de pakkans?

Het is een beetje de omgekeerde wereld aan het worden in Nederland. Keer op keer worden concessies gemaakt ten voordele van de huis, tuin en keukencrimineel. Nee, laat ik het anders zeggen; doordat de overheid niet in staat is om de burger afdoende te beschermen, mogen wij het gelach betalen. Door incompetentie van de overheid dreigen de criminelen het dagelijkse leven te gaan bepalen. En nu komt ook nog eens de FNV met een onzinnig idee om het betalen met contant geld in het openbaar vervoer aan banden te gaan leggen.

Het schijnt in politiek Den Haag maar niet door te dringen dat je criminaliteit enkel kan bestrijden door middel van preventie en het verhogen van de pakkans. Maar nee, bezuinigen gaat voor alles en de burger wordt, naast financieel, ook nog flink gepakt in zijn veiligheid. Zwaarder straffen mag ook al niet van de wereldvreemde geitenwollensokken dragende mensen, het zou immers extremer geweld in de hand gaan werken. Maar terwijl die nog meebewegen op de melancholische tonen van The Beatles onder het genot van een joint, blijkt het geweld al veel extremer geworden te zijn.

Zelfs een monteur die onderhoudswerkzaamheden bij een gasdistributiestation deed is al niet meer veilig. De man werd aangevallen toen hij aan het werk was en kreeg meerdere rake klappen totdat hij het bewustzijn verloor. Bij de gewelddadige roof is in ieder geval een laptop buitgemaakt. Het geweld wordt steeds extremer maar de straffen mogen niet zwaarder worden? Kom op zeg, het is verdorie geen luilekkerland voor dat kansloos uitschot!

Het zal mij eigenlijk een rotzorg zijn dat die geitenwollensokken dragende zich gaan verslikken in hun kruidenthee als men het over het verhogen van de pakkans en zwaardere straffen heeft. De zestiger jaren liggen al ver achter ons en sindsdien is het crimineel uitschot alleen maar gewelddadiger geworden. Het is tijd voor overvolle cellen en angstige criminelen. Het is toch van het absurde dat gewone burgers ‘s avonds niet meer over straat kunnen gaan of voor elke wissewasje totaal verrot geslagen worden?

©Molekûl

Het nieuwe Koningslied: Bekijk het maar!

ScreenHunter_986

Toen ik langs kwam was je deur voor mij op slot
En je deed of je niets had gehoord
Nu zeg je m’n beste het is je lot
Nu zeg je het komt overal voor
Maar ik ben de geen die verloor

Je loog tegen mij, alsof ik een kind was
Geloof dat je dacht dat ik helemaal blind was
Zeg schat denk je dat je me aan kan
Zeg schat je bent heel wat van plan dan

Als ik oud ben wil ik wat centen op zak
En je zei daar kan ik wat aan doen
Maar nu heb je dan zelfs mijn centen gepakt
En durft me vragen om poen
Maar zeg mij waar is je fatsoen

Je loog tegen mij, alsof ik een kind was
Geloof dat je dacht dat ik helemaal blind was
Zeg schat denk je dat je me aan kan
Zeg schat je bent heel wat van plan dan

O, je bent nu jezelf niet
Je bent hypocriet
Toonde jij maar een beetje berouw
Je zegt ik deed het voor jou
Maar je liet me mooi staan in de kou

Na jaren vertrouwen heb ik nu spijt
En zit zonder cent op de bank
Jij bedoelde wat anders dan ik in die tijd
Ik wilde gewoon brood op de plank
Maar ik denk dat ik dit keer bedank
Bekijk het maar…

Je loog tegen mij, alsof ik een kind was
Geloof dat je dacht dat ik helemaal blind was
Zeg schat denk je dat je me aan kan
Zeg schat je bent heel wat van plan dan

Je loog tegen mij, alsof ik een kind was
Geloof dat je dacht dat ik helemaal blind was
Zeg schat denk je dat je me aan kan
Zeg schat je bent heel wat van plan dan

Van plan dan
Van plan dan
Wat zijn jullie nou van plan?

©Molekûl

Ellende in dimensies?

Iedereen heeft het er druk maar druk mee, het inmiddels teruggetrokken Koningslied. Ik begrijp ook dat John Ewbank klaar is met het geklaag en de kritiek op zijn liefdeskindje. Maar eerlijk gezegd kan ik er niet mee zitten. Noemt het een risico van het vak; niet iedere pennenvrucht is een succes. Een lied dat tekstueel niet sterk is ga je ook niet redden met een melodie die geleend is. Naast deze persoonlijke ellende voor Ewbank bestaat er ook nog iets als echte ellende.

Natuurlijk heeft ellende diverse graduaties; waar de één zijn schouders voor optrekt, zal een ander wel door de grond willen zakken. Is het voor Ewbank vooral zijn imago die een beste deuk heeft opgelopen, ik mocht vanochtend iets meemaken dat het gedoe om het Koningslied wegzet als iets onbenulligs. Of is het ook gewoon iets van hypocriet dat ik mij er nu wel druk over ga maken van wat ik beleefd heb en is het terugtrekken van een slecht geknipt en geplakt liedje toch nog een dimensie erger?

Varkens. Vandaag zouden wij ook vlees van een varken gaan eten. Karbonades stonden op het menu voor deze zondag. Ondanks dat ik mij goed besef dat ze massaal gehouden worden voor massa-consumptie, sta je daar nooit bij stil als de gekruide karbonades liggen te spetteren in de pan. Na de gebeurtenissen van vanochtend is hier besloten dat wij een paar dagen even geen varkensvlees gaan eten. Niet uit sympathie met het beestje an sich en de manier waarop hij gehouden wordt, maar omdat het ons duidelijk werd dat het ook een levend wezen is met gevoelens. En ja, ik geef het toe, zo hypocriet kan je zijn als mens. Immers, een varken wordt gedood en geslacht voordat hij als karbonade in de schappen van de slager of supermarkt ligt. Ergens kan je er troost in vinden dat die dood snel en pijnloos is. Vanochtend was dat heel anders.

Het zal tegen kwart over vijf geweest zijn dat ik wakker werd van een sirene ergens in de verte die ras naderbij kwam. Nu is dat op zich geen uitzonderlijk geval, we liggen vlakbij de route die ambulances nemen als ze naar een van de ziekenhuizen in Groningen gaan. Maar deze keer was het geen sirene van een ambulance, maar van een brandweerwagen. Snel schoot ik in mijn kleren, slingerde een natte waslap rond mijn gezicht en sprong in mijn auto. Niet dat ik dit normaal ook doe, eigenlijk nooit zelfs, maar iets in mij zei dat ik dit moest doen.

Bij aankomst bleek het te gaan om een schuur nabij een boerderij. Toen ik uit de auto gestapt was drong een penetrante lucht van vuur en verkoold vlees in mijn neus. Bijna kokhalzend kwam ik tot stilstand en ik hoopte dat het niet de bewoners waren die ik rook die bij de brand omgekomen waren. Een akelig geluid dat mij bereikte nam die twijfel direct weg, het waren de varkens die zich in de brandende stal bevonden. Maar liefst 1200 opgesloten varkens die daar levend aan het verbranden waren. En ja, ik wel vaker gillende varkens gehoord, maar dit gegil wat ik nu hoorde, was vele malen erger. Stelt u zich dat eens voor!

Het geluid was zo hartverscheurend dat ik het niet meer kon verdragen en ben weer naar huis gegaan. Het spreekt vanzelf dat ik geen ook meer dicht kon doen; het gegil en gekrijs van de varkens die hun leven daar uitbrulden bleef door mijn hoofd spoken. Hoe relatief is het dan dat een waardeloos liedje zonder inhoud en met een gejatte melodie massaal afgebrand wordt in de pers en op de social media? Met Ewbank zit ik niet, die is al binnen. Maar wel met die 1200 varkens die binnen zaten en geen schijn van kans hadden om de enorme vuurzee te ontvluchten. Het mislukte product van Ewbank ben ik zo weer vergeten, het gegil en gekrijs van die varkens zal voor altijd in mijn geheugen geschrift blijven staan. Over drama’s en ellende gesproken.

©Molekûl

Een stukje oranjekleurige zeep.

Als een klein oranje gekleurd zeepje dat voor 50 cent in de aanbiedingenmand van een of andere goedkope drogisterijketen ligt, dat kan je concluderen over het inhuldigingsfeest als je het artikel van Theodor Holman leest in het Parool. Zo’n stukje allerhande zeep dat leuk is om op Moederdag aan je schoonmoeder te geven omdat je stomweg niets anders weet wat je haar dan schenken moet. Holman ziet het naar mijn mening aardig goed. Zeker als je weet wat het spektakel, of zeperd om het maar in Theo zijn woorden te zeggen, wel niet moet gaan kosten in tijden waarin iedereen zijn zuur verdiende euro wel tweemaal moet omdraaien. Of te wel, dat zijn twee stukjes oranje gekleurde zeepjes.

Zeep heeft de eigenschap dat het reinigt – althans dat zijn velen van mening – en het geeft een frisse geur af. Dit in het achterhoofd houdend, versterkt natuurlijk wel het gevoel waar de zeep was toen men het Koningslied schreef en inging zingen. Maar zoals Theo het al zegt, dat lied is zo slecht dat je je er alleen maar voor kan gaan schamen. En geen stuk oranjekleurig zeep die het schaamrood van je gezicht af gaat krijgen. Zelfs een stukje zeep heeft zo zijn beperkingen.

En natuurlijk mislukt het enthousiasme van Wijers waarmee hij dingen moest gaan onthullen. Een oerdegelijke en oprechte D66’er heeft nu eenmaal niets met het Koningshuis. ‘Maar ach, het verdient zo lekker’ zal Wijers gedacht hebben. Als een nat stukje zeep dat tijdens het douchen uit je handen flipt en elke keer weer met opzet wegspringt als je het probeert op te rapen, zo’n gladde jongen is die Wijers ook. Zelfs een stukje zeep heeft ook zo zijn nadelen.

Ook de dromen blijken één grote zeepbel te zijn. Al die kinderen die zich verheugd hadden op het loslaten van een grote oranje ballon, kregen de deksel van de zeepkist op hun neus. De liefhebbers van biologische zeep staken daar een stokje voor. Weken van voorbereidingen om samen als een grote zeepbel alle ballonnen op te gaan laten werden weggespoeld met het waswater. De zeepbel spatte uiteen, dit tot grote ontsteltenis van de vele schoolkindertjes. De sporen die dit achter zal laten krijg je nooit meer weg met een stuk zeep.

Overal wordt nu met geld gesmeten om van 30 april geen zeperd te gaan maken. Men beseft echter niet dat, gezien de kosten, deze dag allang een grote zeperd is. Niet omdat we nu een Koning krijgen, maar meer om het hypocriete er omheen. Dat hypocriete stinkt zo erg, dat er geen zeep tegen opgewassen is om die ondraaglijke stank te laten verdwijnen. Ook fijn voor die mensen, die amper nog dat oranjekleurig stukje zeep van 50 cent nog kunnen betalen en merken dat ze allerlei voorzieningen al zijn kwijt geraakt, om te zien hoe er met geld gesmeten wordt. Maar weet u wat? Ik geef mijn schoonmoeder gewoon maar weer een bosje chrysanten op Moederdag. Ik kan geen oranjekleurige zeep meer zien!

©Molekûl