Da’s niet cool man!

Swa Anthony K. is gedist. Zwaar gedist in de nor van Krimpen aan de IJssel. Da’s niet cool man! En waarom mattie Anthony klappies kreeg van zijn homies in de bajes weet hij ook niet. Maar de gangstah heeft al wel met ome agent gesproken en aangifte gedaan. Zou deze stoere bro echt zo dom zijn dat hij niet begrijpt dat kinderverkrachters niet zo geliefd zijn bij de homies in de bajes, zeker niet als ze het kind ook nog vermoord hebben? Dat vinden ze niet cool, ze laten je dan liever voor altijd chillen als ze de kans krijgen.

Gangstah

Wel is het pas de eerste keer dat hij is aangevallen, benadrukt zijn advocaat. Over de reden voor de mishandeling tast hij in het duister. Grote onzin natuurlijk, hij weet wel dat hij als kindermoordenaar en verkrachter waarom hij klappen heeft gekregen. Meneer denkt zelfs er aan om een overplaatsing naar een andere gevangenis aan te gaan vragen. Alsof ze daar enthousiast zijn op dit soort lieden. Is hij dan daadwerkelijk zo naïef dat hij denkt dat hij in een andere gevangenis minder risico’s loopt op een pak slaag?

Niet dat ik het erg vind als hij weer eens een pak slaag krijgt. Dit soort lieden begrijpt enkel de taal van de harde hand. En van mij mogen zijn medegevangenen hem wel regelmatig gaan aftuigen. Iemand die een 10-jarig meisje heeft misbruikt en daarna vermoord hoeft van mij niet op clementie te rekenen. You do the crime, you do the time bro!

©Molekûl

Een held.

Matt Patterson, een naam die u waarschijnlijk niets zal zeggen. Maar voor de 7-jarige Jane Richard uit Boston is deze man een engel. Het 7-jarig meisje raakte zwaar gewond tijdens de laffe bomaanslagen die op 15 april de stad Boston teisterden. Matt Patterson, een brandweerman die eigenlijk die dag geen dienst had, bedacht zich geen moment toen hij het zwaar gewonde meisje op de straat zag liggen. Hij vroeg aan een voorbijganger een riem en bond het hevig bloedend beentje af en redde daardoor haar leven.

Toen ik de beelden zag kreeg ik kippenvel en het deed me pijn zo’n jong meisje daar te zien liggen. Iemand die zelf kinderen heeft, begrijpt wat ik bedoel. Hoe dankbaar kan je dan als ouder zijn wanneer iemand zonder te aarzelen zich zo inzet om je kind te gaan redden? Noem mij maar emotioneel, maar ik kreeg een brok in mijn keel bij het zien van de beelden. Iemand die zich zo inzet om het leven van een kind te redden is in mijn ogen een held!

(bron)

©Molekûl

Dat zegt een kind!

‘De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft. De glimlach van een kind dat nog een leven voor zich heeft, dat leven is de moeite waard.’ Zomaar een paar regels uit het lied ‘De glimlach van een kind’ van Willy Alberti. Daar moest ik vanochtend aan denken toen een goede bekende van mij in een dip zat. Niet zo verwonderlijk hoor, zeker als je ziet dat het laatste jaar gewoonweg rampzalig voor de man verlopen is. En toch, ondanks de kanker en Moyamoya die zijn leven zo verscheuren, is hij de liefste opa voor zijn kleinkinderen. Daarom voor jou opa Wessel, dit lied.

“jij bent zo wijs”, dat zegt een kind
“jij bent zo grijs”, dat zegt een kind
“jij bent getrouwd”, dat zegt een kind
“jij bent al oud”, dat zegt een kind

dan denk je “ja, een rimpel meer”
je wordt al echt een ouwe heer
maar voor je denkt “hoe moet dat nou”
pakt ze je hand en lacht naar jou

de glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft
de glimlach van een kind dat nog een leven voor zich heeft
dat leven is de moeite waard
met soms wel wat verdriet, maar met liefde, geluk en plezier in ´t verschiet

de glimlach van een kind dat met een trein speelt of een pop
z’n glimlach maakt je blij daar kan geen feest meer tegen op
wat geeft het dat je ouder wordt dat maakt toch niets meer uit
want je voelt je gelukkig al heb je geen duit

de glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft
de glimlach van een kind dat nog een leven voor zich heeft
dat leven is de moeite waard
met soms wel wat verdriet, maar met liefde, geluk en plezier in ´t verschiet

©Molekûl

Wat is er mis met het verhogen van de pakkans?

Het is een beetje de omgekeerde wereld aan het worden in Nederland. Keer op keer worden concessies gemaakt ten voordele van de huis, tuin en keukencrimineel. Nee, laat ik het anders zeggen; doordat de overheid niet in staat is om de burger afdoende te beschermen, mogen wij het gelach betalen. Door incompetentie van de overheid dreigen de criminelen het dagelijkse leven te gaan bepalen. En nu komt ook nog eens de FNV met een onzinnig idee om het betalen met contant geld in het openbaar vervoer aan banden te gaan leggen.

Het schijnt in politiek Den Haag maar niet door te dringen dat je criminaliteit enkel kan bestrijden door middel van preventie en het verhogen van de pakkans. Maar nee, bezuinigen gaat voor alles en de burger wordt, naast financieel, ook nog flink gepakt in zijn veiligheid. Zwaarder straffen mag ook al niet van de wereldvreemde geitenwollensokken dragende mensen, het zou immers extremer geweld in de hand gaan werken. Maar terwijl die nog meebewegen op de melancholische tonen van The Beatles onder het genot van een joint, blijkt het geweld al veel extremer geworden te zijn.

Zelfs een monteur die onderhoudswerkzaamheden bij een gasdistributiestation deed is al niet meer veilig. De man werd aangevallen toen hij aan het werk was en kreeg meerdere rake klappen totdat hij het bewustzijn verloor. Bij de gewelddadige roof is in ieder geval een laptop buitgemaakt. Het geweld wordt steeds extremer maar de straffen mogen niet zwaarder worden? Kom op zeg, het is verdorie geen luilekkerland voor dat kansloos uitschot!

Het zal mij eigenlijk een rotzorg zijn dat die geitenwollensokken dragende zich gaan verslikken in hun kruidenthee als men het over het verhogen van de pakkans en zwaardere straffen heeft. De zestiger jaren liggen al ver achter ons en sindsdien is het crimineel uitschot alleen maar gewelddadiger geworden. Het is tijd voor overvolle cellen en angstige criminelen. Het is toch van het absurde dat gewone burgers ‘s avonds niet meer over straat kunnen gaan of voor elke wissewasje totaal verrot geslagen worden?

©Molekûl

Op lange tenen gaan staan.

Ik weet niet of juist ik diegene ben om het te zeggen, maar ik kan het niet laten om het toch maar te doen. Laten we even teruggaan naar afgelopen maandag toen in Bosten enkele bommen afgingen en hoe een feestdag voor veel mensen een dramatische dag werd. In dat soort gevallen gaat men, zeker in de ogen van veel bekrompen mensen, in de Verenigde Staten ver om de daders te pakken te krijgen. En naar mijn mening terecht. Waar men hier in dit land briest en tiert over privacyrechten hebben de inwoners van de Verenigde Staten er veel minder problemen mee.

Natuurlijk krijg je van alles over je heen als je deze mening hebt; voor enkele mensen zijn de Verenigde Staten de grote boeman en die doet alles fout. Nu hoef ik niet alles te verdedigen wat de Verenigde Staten doet en dat ga ik ook niet doen, maar in sommige gevallen kan ik in de logica meegaan dat mensenlevens belangrijker zijn dan principes. Immers, van principes kan je ook niet leven maar er wel door sterven.

De haat van enkelen tegen de Verenigde Staten gaat zover dat men de meest ridicule uitspraken doet. Ik hoorde al iemand tetteren dat de aanslagen een reden was om Iran en Noord-Korea aan te gaan vallen. Geen compassie met de familie van de 8-jarige jongen of de jongeman die over het lichaam van zijn geliefde lag en haar die dag ten huwelijk wilde vragen, nee pure haat tegen de Verenigde Staten.

Maar weet u, dit soort mensen mag van mij hun mening verkondigen. Hoe ziek je het ook mag vinden, het is hun mening. Mijn mening is echter als er een gevaar bestaat voor een aanslag of er is een aanslag gepleegd, dat de politie alle middelen zou moeten mogen benutten om een aanslag te voorkomen of op te lossen. Met uitzondering van martelen natuurlijk. Als men mensenlevens kan redden dan vind ik dat men ver mag gaan omdat te gaan doen. Jammer voor diegene die dat zien als het schenden van hun privacy. Je kan beter op lange tenen gaan staan dan geliefden moet gaan begraven.

©Molekûl