Een stukje oranjekleurige zeep.

Als een klein oranje gekleurd zeepje dat voor 50 cent in de aanbiedingenmand van een of andere goedkope drogisterijketen ligt, dat kan je concluderen over het inhuldigingsfeest als je het artikel van Theodor Holman leest in het Parool. Zo’n stukje allerhande zeep dat leuk is om op Moederdag aan je schoonmoeder te geven omdat je stomweg niets anders weet wat je haar dan schenken moet. Holman ziet het naar mijn mening aardig goed. Zeker als je weet wat het spektakel, of zeperd om het maar in Theo zijn woorden te zeggen, wel niet moet gaan kosten in tijden waarin iedereen zijn zuur verdiende euro wel tweemaal moet omdraaien. Of te wel, dat zijn twee stukjes oranje gekleurde zeepjes.

Zeep heeft de eigenschap dat het reinigt – althans dat zijn velen van mening – en het geeft een frisse geur af. Dit in het achterhoofd houdend, versterkt natuurlijk wel het gevoel waar de zeep was toen men het Koningslied schreef en inging zingen. Maar zoals Theo het al zegt, dat lied is zo slecht dat je je er alleen maar voor kan gaan schamen. En geen stuk oranjekleurig zeep die het schaamrood van je gezicht af gaat krijgen. Zelfs een stukje zeep heeft zo zijn beperkingen.

En natuurlijk mislukt het enthousiasme van Wijers waarmee hij dingen moest gaan onthullen. Een oerdegelijke en oprechte D66’er heeft nu eenmaal niets met het Koningshuis. ‘Maar ach, het verdient zo lekker’ zal Wijers gedacht hebben. Als een nat stukje zeep dat tijdens het douchen uit je handen flipt en elke keer weer met opzet wegspringt als je het probeert op te rapen, zo’n gladde jongen is die Wijers ook. Zelfs een stukje zeep heeft ook zo zijn nadelen.

Ook de dromen blijken één grote zeepbel te zijn. Al die kinderen die zich verheugd hadden op het loslaten van een grote oranje ballon, kregen de deksel van de zeepkist op hun neus. De liefhebbers van biologische zeep staken daar een stokje voor. Weken van voorbereidingen om samen als een grote zeepbel alle ballonnen op te gaan laten werden weggespoeld met het waswater. De zeepbel spatte uiteen, dit tot grote ontsteltenis van de vele schoolkindertjes. De sporen die dit achter zal laten krijg je nooit meer weg met een stuk zeep.

Overal wordt nu met geld gesmeten om van 30 april geen zeperd te gaan maken. Men beseft echter niet dat, gezien de kosten, deze dag allang een grote zeperd is. Niet omdat we nu een Koning krijgen, maar meer om het hypocriete er omheen. Dat hypocriete stinkt zo erg, dat er geen zeep tegen opgewassen is om die ondraaglijke stank te laten verdwijnen. Ook fijn voor die mensen, die amper nog dat oranjekleurig stukje zeep van 50 cent nog kunnen betalen en merken dat ze allerlei voorzieningen al zijn kwijt geraakt, om te zien hoe er met geld gesmeten wordt. Maar weet u wat? Ik geef mijn schoonmoeder gewoon maar weer een bosje chrysanten op Moederdag. Ik kan geen oranjekleurige zeep meer zien!

©Molekûl

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s